प्याज जस्तै बन्नुस् चाहे कसैले टुक्रा टुक्रा पारे पनि
आसु उसैको खसोस् ।
पापाकी परि बनेर जिन्दगी चल्दैन बिपदको बेला महिलाले युद्ध लड्न सक्नुपर्छ ।
छोरि हुँ भन्दैमा पिच्च आँशु झार्ने काम तिमी नगर,
परेको बेला महिषासुर मार्ने दुर्गा बन्नुपर्छ ।
छुदैन मलाई तिम्रा ती रूखा बचनले गरेर देखाउने साहस छ ममा,
शब्दले होइन ब्यबहारले जवाफ दिने बानी छ म मा ।
सधैँ सधैँ खुकुरी र अचानोको उखान गाएर जिन्दगी चल्दैन,
सधैँ रोएर जिन्दगी चल्दैन ।
जसरी सगरमाथा आरोहि कसैको रोकावटले रोकिदैन,
त्यसरी मेरा प्रगतिशील पाइलाहरू तिम्रा तिखा बचनले पिरोलिदैन ।
सिताजस्तै शिवधनुष उचाल्ने बहादुर छोरी हुँ,
पारिजात फूल जस्तै कोमल छु,
कमजोर नठाने हुन्छ मलाई,
आइलाग्नेसँग तरबार बोकेर युद्ध गर्ने योद्धा हुँ ।
मिठो मुस्कान साथ बात गर्दछु,
नसम्झनु मलाई निमुखा ।
अगेनामा दाउरा ठोसेर मात्र आगो बल्दैन ,
सधैँ पिच्च रोएर मात्र जिन्दगी चल्दैन ।
सधैँ सहन्छिन सम्झेर होच्याउने नगर,
लिङ्गका आधारमा बिभेद नगर ।
आजभोलि महिलाले पुरुष पाल्दिन्छन्,
पैसाले सबै किन्न सक्छु भन्ने भन्ने तर्क नगर ।
गुलाबमा काँडा भएझैँ,
स्नेहसँगै भयानक रुप हुन्छ ।
चन्द्रमुखीबाट सुर्यमुखी हुँदै ज्वालामुखी बनेको पत्तो नपाउला,
छोरीको शरीरमा कोमलता हराएको पत्तो नपाउला ।
तारिफकी भोकी हुन्छिन्,
प्रेमकी सागर ।
प्रेम त छदैछ रकम बिना जिन्दगी चल्दैन ।
सधैँ पिच्च रोएर जिन्दगी चल्दैन।।